به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین عباس پسندیده، استاد حوزه، در شب میلاد حضرت قمر بنیهاشم حضرت ابوالفضل العباس(ع)، در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) با اشاره به همزمانی این ایام با میلاد امام حسین(ع) گفت: بسیاری آرزو دارند در ایام ولادت اهلبیت(ع) در بینالحرمین و میان حرم سیدالشهدا(ع) و حضرت عباس(ع) حضور داشته باشند، اما امشب ما میان دو میلاد قرار گرفتهایم؛ میلاد با سعادت امام حسین(ع) و میلاد حضرت عباس(ع)، آن هم در فضایی که با بارش باران و برف، رحمت الهی هم بهصورت طبیعی و هم معنوی بر زمین نازل شده است.
وی با تأکید بر اینکه گرامیداشت مناسبتهای ولادت اهلبیت(ع) در فرهنگ تشیع صرفاً بزرگداشت یک واقعه تاریخی نیست، افزود: یکی از ویژگیهای بالنده فرهنگ شیعه این است که از این مناسبتها برای تنظیم سبک زندگی و چراغ راه زندگی استفاده میکند. جشن گرفتن برای امام حسین(ع)، حضرت ابوالفضل العباس(ع)، امام سجاد(ع) و دیگر معصومان(ع)، در حقیقت بزرگداشت زندگی ایدهآل است، نه صرفاً تجلیل از شخصیتهای بزرگ تاریخ.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به برگزاری جلسات «سبک زندگی» آستان حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) گفت: هدف اصلی این جلسات، یاد گرفتن روش درست زندگی از سیره اهلبیت(ع) است.
حجت الاسلام والمسلمین پسندیده امنیت را یکی از ناشناختهترین نعمتها دانست و گفت: در روایات آمده است که دو نعمت هستند که تا زمانی که از دست نروند، قدرشان دانسته نمیشود که یکی از آنها امنیت است. انسانها همواره با تهدید مواجهاند؛ تهدید جان یا تهدید نان. در نگاه دینی، حفظ جان واجب است و اسلام نسبت به تأمین رزق و اقتصاد مردم نیز بیتفاوت نیست.
وی ادامه داد: اما معادله امنیت همیشه ساده نیست. گاهی جان انسان حفظ میشود، اما کرامت، عزت و شخصیت او لگدمال میشود. در چنین شرایطی، انسان حتی حاضر است جان خود را از دست بدهد، اما تحقیر نشود. تاریخ نشان داده است که تحقیر شخصیت، انسان را به جایی میرساند که امنیت جانی نیز برایش بیارزش میشود.
استاد حوزه با اشاره به شرایط مردم غزه گفت: انسانها گاهی حاضرند سختترین فشارها را تحمل کنند، اما نوعی از زنده بودنِ تحقیرآمیز را نپذیرند. اینجاست که مشخص میشود امنیت فقط حفظ جان نیست.
وی افزود: امنیت جان و نان ذاتاً ناپایدار است، زیرا جان انسان روزی به پایان میرسد. در این مرحله، برخی انسانهای رشد یافته به معادله دوم امنیت میرسند و آن «امنیت نیکنامی» است؛ اینکه انسان با درستکاری و عمل صالح، نام نیکی از خود بهجا بگذارد. همانگونه که سعدی میگوید: سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز.
سخنران حرم حضرت عبدالعظیم(ع) با بیان اینکه اهلبیت(ع) در معادلهای فراتر از نیکنامی قرار دارند، گفت: معادله سوم، «امنیت جریانی» است؛ یعنی اتصال انسان به جریان حق. انسانها مانند سرنشینان یک کشتیاند و سرنوشتشان به هم گره خورده است. امنیت، امری جمعی است و بدون ناخدا معنا ندارد. کشتی بدون ناخدا، حتی اگر سالم باشد، به مقصد نمیرسد.
وی تصریح کرد: در عالم، تنها دو کشتی وجود دارد؛ کشتی حق و کشتی باطل. انسان نمیتواند بگوید نه با حق است و نه با باطل. یا ناخدای کشتی زندگی انسان حسین بن علی(ع) است یا یزید بن معاویه. راه سومی وجود ندارد.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به حدیث «اِنَّ الحسین مصباحُ الهدی و سفینةُ النجاة» گفت: کشتی نجات یعنی زندگیای که ناخدای آن امام حسین(ع) باشد. نمیشود از کشتی امام حسین(ع) پیاده شد و انتظار نجات داشت.
حجت الاسلام والمسلمین پسندیده با اشاره به ماجرای اماننامه برای حضرت ابوالفضل العباس(ع) در کربلا گفت: معنای اماننامه، حفظ جان در ازای جدا شدن از جریان امام است. اما حضرت ابوالفضل(ع) فهمید که امنیت بدون امام، امنیت واقعی نیست، بلکه فریب امنیت است.
وی افزود: امام حسین(ع) نیز وقتی بین شمشیر و تسلیم مخیّر شد، فرمود «هیهات منا الذله»؛ زیرا میدانست که حفظ جان به قیمت خروج از جریان حق، امنیت نیست. آن حضرت مرگ را سعادت دانست، زیرا سعادت در اتصال به جریان حق است.
استاد حوزه با اشاره به روز ولادت امام حسین(ع) و روز پاسدار گفت: کسانی که امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل العباس(ع) را الگوی خود قرار دادند، حتی اگر به شهادت رسیدند، به سعادت رسیدند. عمر به دست خداست و مرگ، گریزی ندارد؛ مهم این است که انسان در کدام جریان بمیرد.
وی در پایان با اشاره به روایت پیامبر اکرم(ص) گفت: اگر جانت در خطر است، مال را فدای جان کن؛ اما اگر دین و باورهایت در خطر است، هم مال و هم جان را فدای دین کن. زیرا بدن میرود، اما هویت و حقانیت باقی میماند. امنیت واقعی در اتصال به امام و جریان حق است و غیر از آن، هرچه هست، «شبهامنیت» است.
انتهای پیام/
نظر شما